Sutra u Prizrenu: Medimus za ljubitelje srednjovekovne muzike

Peti po redu festival srednjovekovne muzike “Medimus” počinje sutra. Zbog velike zainteresovanosti za festival, umesto u atrijumu crkve Svetog Spasa, festival će se održati u porti manastira svetih Arhangela nadomak Prizrena. Festival će biti i uživo emitovan na Fejsbuk stranici Medimusa.

Ovogodišnji festival otvaraju braća Teofilovići.

Druge festivalske večeri predstaviće se ansambl “Medimus” koji će ove godine činiti: Meila Tome, Katarina Božić, Boris Bunjac i prof. dr Darko Krajić.

U nastavku detaljnije o izvođačima.

O braći Teofilović

Blizanci Teofilovići, Ratko i Radiša, od 1983. godine počinju da se bave muzikom kao članovi gradskog hora. Nakon osam godina provedenih u horu i iznenadne smrti dirigenta Predraga Peruničića, koji ih je i uveo u svet muzike, započinju sa istraživanjem starih muzičkih zapisa i muzičke baštine Srbije i Balkana. Tradicionalno muzičko i poetsko nasleđe interpretiraju autentičnim, do tada nezabeleženim a capella dvoglasom, koji postaje njihov zaštitni znak i koji ih s razlogom svrstava u jedinstvenu muzičku pojavu na Balkanu.

Kao vokalni duet Teofilovići ozbiljniju profesionalnu karijeru započinju ranih devedesetih godina 20. veka, kada snimaju trideset numera za nacionalni radio i televiziju, čime i počinje njihova koncertna aktivnost. Prekretnicu u karijeri ostvaruju sa debi albumom Čuvari sna (1998). Ovo izdanje, koje sadrži obrade petnaest arhaičnih pesama, biva izuzetno dobro primljeno, kako od muzičkih stručnjaka tako i od najšire publike. Mnogi ugledni kritičari i umetnici proglašavaju tada Teofiloviće najdragocenijom muzičkom pojavom u Srbiji: Ratko i Radiša su ne samo čuvari narodnog sna već i jedinstven znak o čudu pesme (Petar Peca Popović). Oni dokazuju da narodno pevanje nije fetiš, ni relikvija, već stalno liturgijsko kretanje duha kroz vreme (Emilija Radmilović).

Na podjednako dobar prijem nailazi i naredni album – Sabazorski vetrovi, koji Teofilovići objavljuju 2001. godine, i na kojem se nalazi 16 novih numera. Prema rečima prof. dr Nenada Ljubinkovića ovo muzičko ostvarenje Teofilovića nije samo nastavak traganja za savremenim etno-zvukovnim izrazom, ono jeste i svekoliko traganje za smislom i lepotom života.

S obzirom na to da je snaga njihovog pevanja na koncertima još izraženija od one koju donose studijski snimci, Teofilovići 2007. godine objavljuju koncertni CD pod nazivom Koncert Belgrade live. Pod utiskom ovog albuma, Ivan Ivačković piše sledeće: Ratko i Radiša Teofilović, blizanci s glasovima kakvi nastaju jednom u dekadi, ako ne i ređe…

Iako vođeni idejom da je ljudski glas najstariji i najsavršeniji instrument, Teofilovići nisu odoleli povremenim eksperimentima, sarađujući s drugim muzičarima. Teofilovići su održali veliki broj koncerata u gotovo svim velikim gradovima Evrope, u Japanu, Americi… Nastupali su u nekim od najznačajnijih koncertnih dvorana sveta, kao što su Kennedy Center (Vašington), Aula počasnih gostiju kanadskog Parlamenta (Otava), Franc List (Budimpešta), Koncertna dvorana Čajkovski (Moskva), Vienna Konzerthaus – Mozartsaal (Beč), kao i na velikim svetskim festivalima, poput World Performing Arts Festival (Osaka), Sziget festival (Budimpešta), Estivoce Festival (Korzika), Canti di tradizioni (Sardinija), Mehr als Musik (Linc), The Sound of Stübing festival (Grac), Glatt & Verkehrt (Krems), Stans, Švajcarska, Festival Stanser Musiktage (Stans, Svajcarska) i mnogi drugi. Takođe, Teofilovići su gostovali i na prestižnim univerzitetima u SAD: New England Conservatory (Boston), University of Chicago, George Washington University, California Institute of the Arts (Valensija), Franklin College (Indijana).

“Glasovi stoleća”, “umetničke ikone”, “umetnički vrhunac čitavog festivala” samo su neki od naslova i utisaka međunarodnih novinara i organizatora njihovih koncerata. Jednostavno, njihovi živi nastupi, u kojima se najintenzivnije mogu osetiti melodijska vrludanja, lelujanja glasa i snaga zanosa, nude jedinstveno muzičko iskustvo koje se ne zaboravlja.

O članovim ansambla Medimus

Prof. dr Darko Karajić je inače i umetnički direktor “Medimus” festivala.

Diplomirao je klasičnu gitaru na Muzičkoj akademiji u Zagrebu, a magistrirao i doktorirao na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu.

Kao član ansambala MUSICA ANTIQUA, ARS NOVA, RENESANS, BALKANIKA, MINSTREL, ANONYMUS, LEVANT, CANSO nastupao je širom sveta. Učestvovao je u različitim muzičkim projektima, stilski šarolikim, od muzike inspirisane etno zvukom, muzike srednjeg veka, renesanse i baroka, do muzike za film i pozorište; a rezultat svega toga je i dvadesetak diskografskih izdanja. Autor je zbirke Muzika Johana Sebastijana Baha u obradi za gitaru. 2015. objavljuje i svoj prvi solo CD pod nazivom Putovanje (Journey). Pokretač je nastave laute u muzičkom školstvu Srbije. Radi kao profesor gitare na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu.

Meila Tome je brazilska umetnica, flautistkinja, koja se muzički usavršavala u Belgiji na Lemens institutu u Luvenu, gde je završila osnovne u master studije sa najvišim ocenama. Takođe je pohađala Erasmus program od godinu dana na čuvenoj Visokoj školi muzičke i scenske umetnosti u Portu u Portugaliji u klasi prof. Pedra Susa Silve. Nastupala je kao solista, ali i sa raznim svetskim ansamblima od kojih izdvajamo: Hildebrand Consort, New Trinity Baroque, Aquil’Altera, Belgrade Baroque, Minstrel. Od 2010. godine živi i stvara muziku u Novom Sadu gde je osnovala i Vojvođansko udruženje za ranu muziku – VEMA koje ujedno organizuje i međunarodni festival “Dani barokne muzike” koji se upravo održava u Novom Sadu i na koji vas takođe pozivamo da dođete.

Katarina Božić mlada je umetnica iz Niša koja je svoje muzičko obrazovanje započela 1995. godine u Kruševcu u muzičkoj školi “Stevan Hristić” gde je kao đak generacije završila osnovnu (klavir) i srednju muzičku školu (klavir i solo pevanje). Nastavlja dalje osnovne i master studije na FMU u Beogradu na katedri za dirigovanje u klasi prof. Bojana Suđića koje takođe završava sa visokim ocenama. Osvajala je brojne nagrade i bila stipendistkinja opštine Kruševac kao mladi talenat nekoliko godina, kao i Fonda za hiljadu najboljih studenata Republike Srbije – “Dositeja”. Pohađala je međunarodne kurseve horskog i orkestarskog dirigovanja kod čuvenog ruskog dirigenta prof. Genadija Dmitrjaka, kod prof. Andreasa Hermana, dirigenta i šefa hora Minhenske filharmonije, zatim kurseve kod beloruskog dirigenta i prof. Igora Matjuhova i izraelskog dirigenta prof. Odeda Šomronija, kao i kod belgijskog dirigenta i prof. Ronalda Colmana i poznatog brazilskog dirigenta i prof. Roberta Duartea. Sarađivala je sa brojnim ansamblima i orkestrima od kojih izdvajamo Simfonijski orkestar RTS-a. Od 2019. je dirigent Umetničkog ansambla Ministarstva odbrane Republike Srbije “Stanislav Binički”.

Boris Bunjac je svestrana muzička ličnost. Radi kao profesor udaračkih instrumenata na Fakultetu umetnosti u Nišu, a takođe aktivno svira kao orkestarski solo timpanista u orkestru Beogradske filharmonije. Osnivač je udruženja Colours of Rhythm koje je od samog početka međunarodnog karaktera i na čijim se radionicama polaznici upoznaju sa novim svetskim trendovima koji su neophodni za njihovu integraciju u muziku. Kroz svoju karijeru je, pored ozbiljne muzike, bio aktivan i u drugim muzičkim žanrovima (Jazz, Rock&Roll, Pop, Ethno…) Komponovao je muziku za pozorište, TV, film, ali i puno autorske muzike. Sarađivao je sa brojnim svetski poznatim dirigentima i solistima i sa njima nastupao u dvoranam širom sveta.

Program festivala će pratiti izložba sa kolonije „Jesen u Prizrenu“ koja svake godine u Svetim Arhangelima okuplja deset domacih akademskih slikara, ali i one iz regiona.

O festivalu

Idejni tvorac i glavni organizator Medimus festivala je Društvo prijatelja manastira Sveti Arhangeli. Među organizatorima su i Dom kulture Gračanica i Fondacija Sveti Arhangeli.

Medimus, ima za cilj da predstavi srednjovekovno muzičko nasleđe Evrope, u gradu gde se osobito negovala muzička kultura i u kome su nastale neke od najlepših kompozicija sa prostora Kosova i Metohihe. Medimus se ne održava slučajno u Prizrenu. Podatak da je prvi muzičar zabeležen u srpskim analima bio Dragan Prizrenac, koji je još 1335 god. svirao na dubrovačkim trgovima, a 1346. svirao Carsko kolo na krunisanju Cara Dušana u Skoplju, podstakao ih je da u Prizrenu organizuju festival srednjovekovne muzike.

Author: Alternativna

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *